My favourite

 Phrabat Somdet Pha Poramin Maha Chualongkon

Chulalongkorn was born in September 20, 1853 to King Mongkut and Queen Debsirindra. He was given his name Prince Chulalongkorn. In 1861, he was entitled Krom Meun Pikanesuarn Surasangkat. His father gave him a broad education, including instruction from European tutors such as Anna Leonowens. In 1866, he became a sangha (monk) in Wat Bawonniwet according to the royal tradition. Upon his return to his secularity in 1867, he was rewarded his title as Krom Khun Pinit Prachanat.

Si Suriyawongse then arranged the title of Front Palace of King Pinklao (who was his uncle) to be succeeded by King Pinklao’s son, Prince Yingyot (who was then Chulalongkorn’s cousin).The young Chulalongkorn was an enthusiastic king craving for reforms. He visited Singapore and Java in 1870 and British India during 1870-1871 to see the administration of British colonies. This was later the source of his ideas and methodology of the modernization of Siam.As a regent, Si Suriyawongse wielded a great influence unusual to Siamese traditions. Sri Suriyawongse continued the works of King Mongkut. He supervised the digging of several important klongs i.e. Padung Krungkasem and Damneun Saduak and paving of roads such as Chareon Krung and Silom. He was also the patron of Thai literature and performing arts.

 Lance Armstrong

                                Armstrong was born in Plano, Texas on September 18, 1971. He began as a triathlete, winning adult competitions from the age of 12. In the 1987–1988 Tri-Fed/Texas (Tri-Fed" was the former name of USA Triathlon), Armstrong was the number one ranked triathlete in the 19-and-under group; second place was Chann McRae, who became a US Postal Service cycling teammate and the 2002 USPRO national champion. Armstrong's points total for 1987 as an amateur was better than the five professionals ranked that year. At 16, Armstrong became a professional triathlete and became national sprint-course triathlon champion in 1989 and 1990 at 18 and 19, respectively.

                                It became clear his greatest talent was as a bicycle racer after he won the U.S. amateur championship in 1991. Representing the U.S., he finished 14th in the 1992 Summer Olympics with the help of teammates Bob Mionske and Timm Peddie.

                                In 1993, Armstrong finished the year number one in the world, winning 10 one-day events and stage races. He became one of the youngest riders to win the world road race championship, and took his first stage win at the 1993 Tour de France. He also collected the Thrift Drug Triple Crown of Cycling: the Thrift Drug Classic in Pittsburgh, the K-Mart West Virginia Classic, and the CoreStates USPRO national championship in Philadelphia. Thrift Drug said it would award $1 million to a rider winning all three races, a feat previously unachieved. At the USPRO championship, Armstrong sat up on his bicycle on the final lap, took out a comb, combed his hair and smiled for the cameras.

                                1994 was less prolific. Although he again won the Thrift Drug Classic and came second in the Tour Du Pont in the U.S., his successes in Europe were second placings in the Clásica San Sebastián and Liège-Bastogne-Liège. He won the Clásica San Sebastián in 1995, and this time won the Tour Du Pont and took a handful of stage victories in Europe and the U.S. Armstrong's successes were much the same in 1996, and despite several small victories, he was unremarkable in comparison to others at the time. He finished 12th in the road race at the 1996 Olympic Games

                                On October 2, 1996, Armstrong was diagnosed with nonseminomatous testicular cancer. The cancer had spread to his lungs, abdomen and brain. The standard chemotherapeutic regimen is BEP (Bleomycin, Etoposide and Cisplatin (or Platinol)). Armstrong, however, chose an alternative,VIP, to avoid the lung toxicity associated with the drug Bleomycin.[4] Armstrong had surgery on his brain tumors, which were necrotic, and an orchiectomy to remove his diseased testicle.

                                  Armstrong announced on September 9, 2008 that he will return to pro cycling with the express goal of winning the 2009 Tour de France. [54] "After talking with my children, my family and my closest friends, I have decided to return to professional cycling in order to raise awareness of the global cancer burden," Armstrong said on his livestrong.org website.[55] VeloNews reported that Armstrong will race for no salary or bonuses, and will post his internally tested blood results online.[56]

                                 The announcement ended speculation that he would return with Team Astana in the Tour of California, Paris-Nice, the Tour de Georgia and the Dauphiné-Libéré. Astana missed the 2008 Tour after Alexandre Vinokourov was ejected from the 2007 Tour for testing positive.

                                   Australian ABC radio reported on September 24, 2008 that Armstrong will compete in South Australia's Tour Down Under in early 2009. UCI rules say a cyclist has to be in an anti-doping program for six months before an event but the Tour Down Under brings him in short, but he was allowed to compete.

                                   In October 2008, Armstrong confirmed he will compete in the 2009 Giro d'Italia, his first participation.On 17 of January, Armstrong said at a press conference in Adelaide for the Tour Down Under that his comeback was motivated by spreading the Livestrong message and raise awareness of cancer.

                                   In January 2009, Lance placed 29th in the Tour Down Under stage race in Australia, his first official sanctioned race since retiring after the 2005 season.

 วันเดือนปีเกิด 18 กันยายน 1971

   - สถานที่พำนัก ออสติน เท็กซัส, จิยอร์นา สเปน
   - ทีมต้นสังกัด ดิสคัฟเวอร์รี่ ชาแนลล (ก่อนหน้านี้สังกัดทีม ยูเอส โพสทัล)
   - ผลงานในฐานะนักจักรยานทางไกล แชมป์ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 7 สมัย (1999 - 2005) เวิลด์ โรด เรซ แชมเปี้ยน (1993) นักจักยรยานทางไกลหมายเลขหนึ่งของโลก (1996)
   - สถานภาพทางการสมรส ปัจจุบันโสด[2005] (มีอดีตภรรยาชื่อ คริสติน และมีลูกด้วยกันสามคน ลุค, อิซาเบลลา และ เกรซ)
   - ความสนใจนอกเหนือจากการปั่นจักรยาน แลนซ์ เป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิ แลนซ์ อาร์มสตรอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู บุในการให้คำปรึกษากับผู้ป่วยโรคมะเร็ง

เส้นทางสู่ความสำเร็จ

 Michael Phelps
 

                  Michael Fred Phelps (born June 30, 1985) is an American swimmer. He has won 14 career Olympic gold medals, the most by any Olympian. By the end of 2008, he held seven world records in swimming.

                 Phelps holds the record for the most gold medals won at a single Olympics with the eight golds he won at the 2008 Olympic Games. With this record, he surpassed American Mark Spitz, who was also a swimmer and had held the previous gold medal total with the seven that he won at the 1972 Munich Olympic Games.

                  Overall, Phelps has won 16 Olympic medals: six gold and two bronze at Athens in 2004, and eight gold at Beijing in 2008. In winning these medals, he has twice equaled Soviet gymnast Alexander Dityatin's record of eight medals (of any type) at a single Olympics; Dityatin garnered eight at the 1980 Summer Olympics, while Phelps won eight medals at both the 2004 Summer Olympics and the 2008 Summer Olympics. Out of his eight gold medals from Beijing, five were won in individual events, tying the record for individual gold medals at a single Games originally set by Eric Heiden in the 1980 Winter Olympics and equaled by Vitaly Scherbo at the 1992 Summer Games. Phelps ranks second in total career Olympic medals, after Soviet gymnast Larissa Latynina, who won a total of 18 medals (nine gold) spanning three Olympic Games.

                    Phelps's international titles, along with his various world records, have resulted in him being awarded the World Swimmer of the Year Award in 2003, 2004, 2006, 2007 and 2008 and American Swimmer of the Year Award in 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007 and 2008. Phelps has won a total of 48 career medals thus far: 40 gold, six silvers and two bronze. This includes all of the Championships in which he has competed: The Olympics, the World Championships, and the Pan Pacific Championships. In 2008 Phelps won Sports Illustrated magazine "Sportsman of the Year" award.

                ไมเคิล เฟ็ลปส์ เกิดที่เมืองรอดเจอส์ฟอร์จ บริเวณชานเมืองของเมืองบอลทิมอร์ในรัฐแมริแลนด์ เขาเรียนจบระดับชั้นมัธยมที่ ทาวสัน ไฮสคูล เมื่อปี 2003 พ่อของเขาชื่อ เฟร็ด เฟ็ลปส์ เป็นตำรวจแห่งรัฐแมรี่แลนด์ และ เด้บบี้ เดวิสสัน เฟ็ลปส์ แม่ของเขาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนประถม ทั้งคู่หย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1994 ไมเคิลมีชื่อเล่นว่า "เอ็มพี" มีพี่สาวอีกสองคนชื่อ วิทนีย์ และ ฮิลารี่ ซึ่งทั้งคู่เป็นนักว่ายน้ำเช่นกัน (โดยวิทนีย์ เกือบจะได้ลงแข่งว่ายน้ำให้กับทีมชาติสหรัฐอเมริกา ในโอลิมปิกเกมส์ 1996 แต่ต้องมาบาดเจ็บเสียก่อน)

                ในวัยเด็ก ไมเคิล เฟลป์ส เป็นโรคสมาธิสั้น (ADHD) เขาเริ่มว่ายน้ำตั้งแต่อายุได้ 7 ปี ซึ่งเขาได้แรงบันดาลใจมาจากพี่สาวทั้ง 2 คน และเมื่ออายุ 10 ขวบ เขาก็สามารถทำลายสถิติระดับประเทศเมื่อเทียบกับเด็กอายุรุ่นเดียวกัน และในปี ค.ศ. 2000 ได้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยอายุเพียง 15 ปีเท่านั้น

                 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 ด้วยวัย 19 ปี เฟ็ลปส์ถูกจับในคดีเมาและขับ ที่เมืองซาลิสบิวรี่ รัฐแมรี่แลนด์ และต้องถูกปรับเงิน 250 ดอลลาร์สหรัฐฯ และบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมเป็นเวลา 18 เดือน ด้วยการพูดรณรงค์ในเรื่องเมาไม่ขับตามโรงเรียนต่าง ๆ

                 ระหว่างปี 2004 ถึงปี 2008 เฟ็ลปส์ ได้รับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน โดยศึกษาด้านการตลาดและการจัดการด้านกีฬา โดยเฟ็ลปส์พูดว่าเขาจะกลับมาศึกษาต่อที่บัลติมอร์เพื่อเข้าคัดตัวไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยร่วมกับบ็อบ บาวแมน เมื่อเขาออกจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนเขาพูดว่า "ผมไม่ได้ว่ายน้ำเพื่อใครอื่น ผมคิดว่าเราทั้งคู่ จะสามารถช่วยให้สโมสรนักกีฬาบัลติมอร์เหนือ (North Baltimore Athletic Club) ไปได้ไกลกว่านี้" โดยทางสโมสรออกมาประกาศว่า บาวแมนออกจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนเพื่อมาเป็นซีอีโอของสโมสร  เฟ็ลปส์ซื้อบ้านที่เฟลส์พอยต์ในบัลติมอร์ ที่ที่เขาจะกลับมาหลังจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

                 เพื่อนร่วมทีมของเฟ็ลปส์เรียกเขาว่า "โกเมอร์" เพราะเขาดูเหมือน โกเมอร์ ไพล์ ตัวละครในซิตคอมเรื่อง The Andy Griffith Show   เขามีรายได้โดยประมาณ 5 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปีในการโฆษณา บวกกับ 1 ล้านเหรียญจากบริษัทชุดว่ายน้ำสปีโดสำหรับชนะเหรียญทอง 8 เหรียญในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008